Σκύλοι στις παραλίες. Γιατί όχι;;

Ως σκυλομάνα δε θα μπορούσα να μην αφιερώσω τουλάχιστον ένα άρθρο για τα αγαπημένα μου τετράποδα. Έχουμε που έχουμε διάφορα θέματα κατά τη διάρκεια του χρόνου, έχουμε και το καλοκαίρι που δεν τολμάμε να φέρουμε το ζώο μας στην παραλία, τσουπ νά'σου η θείτσα που θα αρχίσει να ωρύεται για το "κοπρόσκυλο" που βρωμίζει (;) τη θάλασσα.

Ας δούμε μερικά πράγματα, τα οποία ο μέσος Έλληνας θα έπρεπε κανονικά να σιχαίνεται και να προσπαθεί να αντιμετωπίσει:

1. Το πιο κλασικό φαινόμενο, πλαστικά ποτηράκια και αλουμινένια κουτάκια. Εκτός και εντός πολλές φορές θαλάσσης. Για να μην αναφέρω καν τα σπασμένα μπουκάλια, τα οποία προκαλούν και σοβαρά ατυχήματα..

2. Φυσικά παρέα με το καφεδάκι πάει και το τσιγαράκι. Οπότε που θα σβήσουμε το τσιγαράκι; Ναιιι! Στην άμμο! Δε μας νοιάζει που κάποιοι πατάνε ξυπόλυτοι στην άμμο, δε μας νοιάζει που τα ίδια μας τα παιδιά παίζουν στην άμμο. Δε μας νοιάζει καν που εμείς οι ίδιοι πάμε και ξαναπάμε στις παραλίες που βρωμίζουμε. Και γιατί να μας νοιάζει; Αφού θα τα καθαρίσει του χρόνου τον Ιούνιο ο δήμος και διάφοροι εθελοντές προστασίας περιβάλλοντος.

3. Θα μου πείτε που έχεις δει σύριγγα σε παραλία; Κι όμως, εδώ απ'ότι φαίνεται ο πρέζακας έφερε όλον τον εξοπλισμό. Τι; Μισές δουλειές θα κάνουμε;
Κι ας πούμε ότι τα βαριά δε γίνονται και τόσο εύκολα εμφανή. Για πήγαινε σε καμιά πολυσύχναστη παραλία να δεις τι γίνεται. Ο μπάφος πάει σύννεφο. Ε και μην ξεχνιόμαστε, τη γόπα στην άμμο!

 

4. Οκ, ήμουν συνηθισμένη να βλέπω γύφτους να βουτάνε μέσα στη θάλασσα με τις βράκες τους. Μεγάλο σχολείο η Βόρεια Ελλάδα. Αλλά σε παραλία της Αττικής που υποτίθεται πως είναι και πρωτευουσιάνοι; Δέκα-δέκα βουτούσαν με τα ρούχα. Κι ούτε ένας δεν τόλμησε να τους πει τίποτα..

5. Για τους γονείς που ξεπλένουν τα κωλαράκια των μωρών τους στο κύμα..ουδείς λόγος. Είναι γνωστόν τοις πάσι άλλωστε πως η βρωμιά του παιδιού είναι αγιασμός..
Θάλασσα είναι θα μου πεις. Ατελείωτη και ανακυκλώσιμη, οπότε άντε θα κάνω την καρδιά μου πέτρα και θα πω ότι δε με πειράζει και τόσο αυτό.
Γιατί να το κρύβομεν άλλωστε; Κι εμείς στη θάλασσα ξαλαφρώνουμε..

Πες μου όμως ανάθεμα τα σύννεφα και τους κεραυνούς του Δία, αντί να σε ενοχλούν πρώτα όλα τα παραπάνω, ΓΙΑΤΙ σε ενοχλεί αυτό;

Πιστεύεις πως είσαι πιο καθαρός από ένα σκύλο; ΌΧΙ! Δεν είσαι!

Ένας σκύλος ποτέ δε θα κάνει την ανάγκη του μέσα στη θάλασσα.

Ένας σκύλος είναι σίγουρα εμβολιασμένος τον τελευταίο χρόνο. Εσύ πότε έκανες τελευταία φορά εξετάσεις για μεταδιδόμενες ασθένειες;

Ένας σκύλος ποτέ δε θα αφήσει πίσω του τα σκουπίδια που αφήνεις εσύ. Δε θα μολύνει τη θάλασσα και δε θα ενοχλήσει τη μεσημεριανή σιέστα σου στην ξαπλώστρα.

Ένας σκύλος ζεσταίνεται πολύ περισσότερο απ'ότι εσύ κι έχει απόλυτη ανάγκη τη δροσιά της θάλασσας.

Γιατί τόσος κομπλεξισμός λοιπόν; Φταίει γενικά η παιδεία μας και ειδικότερα στα κυνοφιλικά που είσαι έτσι; Φταίει που ποτέ δεν ένιωσες τι θα πει να φροντίζεις ένα ζώο αντιμετωπίζοντάς το ως ισάξιο μέλος της οικογένειάς σου; Φταίει που έχεις άλλα προβλήματα μέσα σου και τα βγάζεις στα ζωντανά;

Ας μου δώσει κάποιος έναν καλό λόγο που δε θέλει το σκύλο μέσα στη θάλασσα και υπόσχομαι να τον σεβαστώ. Και φυσικά δεν αναφέρομαι σε οργανωμένες παραλίες, αλλά σε απόμερες θάλασσες τις οποίες επισκέπτονται ελάχιστοι.

Αλήθεια, πότε θα εφαρμοστεί και στην Ελλάδα αυτό που ισχύει ήδη στην Κύπρο; Οι σκυλοπαραλίες ντε. Κάποιες παραλίες δηλαδή σε διάφορους νομούς της χώρας όπου θα επιτρέπονται οι σκύλοι. Έτσι κι εσείς δε θα μας πρήζετε με τα ηλίθια κολλήματά σας κι εμείς θα απολαμβάνουμε ελεύθεροι και ξέγνοιαστοι το μπανάκι μας παρέα με τα τριχωτά τερατάκια μας.

Ως τότε, κάνετε λίγη υπομονή. Ψυχή έχουν κι αυτά και προτιμούν τις Κυριακές να τσαλαβουτάνε μαζί μας παρά να λιώνουν στο σπίτι μόνα τους. Κι εδώ που τα λέμε κι εμείς το ίδιο!