Είδα πρόσφατα μια φωτογραφία που έδειχνε από τη μία αρνάκια σουβλισμένα κι από
την άλλη σκυλάκια σουβλισμένα, χωρίς να γνωρίζω αν η δεύτερη εικόνα ήταν
αληθινή ή επεξεργασμένη. Το μήνυμα που ήθελε να περάσει ήταν πως όπως
νιώθει το αρνάκι όταν το σκοτώνεις για να το φας, έτσι θα ένιωθε και το
σκυλάκι - συμπέρασμα: μην τρώτε κρέας.
Επειδή η εικόνα με σόκαρε, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Από την πολλή αρχή.
Το αρνάκι λοιπόν εξημερώθηκε πριν κάμποσες χιλιάδες χρόνια για να δίνει στον άνθρωπο την προβιά του για να ζεσταίνεται, το γάλα του και το κρέας του για να τρέφεται. Καμιά άλλη χρησιμότητα.
Το σκυλάκι επίσης εξημερώθηκε πριν μερικές χιλιάδες χρόνια για να βοηθάει τον άνθρωπο στις διάφορες εργασίες του, πχ. κυνήγι, φύλαξη των ζώων του και της δικής του οικογένειας, σύρσιμο κάρων, κτλ. Δεν εξημερώθηκε προς βρώσιν.
Παρένθεση. Κάποιοι λαοί αποφάσισαν πως τα σκυλάκια μπορούν να φαγωθούν. Δε μπορώ να κρίνω αυτή την απόφαση γιατί κι εμείς για τους Ινδούς είμαστε περίεργος λαός που τρώμε αγελάδες. Ο καθένας έχει τα έθιμα και τις παραδόσεις του.
Επίσης, κάποτε (λέγεται πως) οι προπάπποι μας και οι προγιαγιάδες μας έτρωγαν σκύλους και γάτες για να επιβιώσουν στην κατοχή. Κι αυτό το βρίσκω απολύτως λογικό.
Επί του θέματος όμως. Εμείς σαν λαός ούτε τρώμε σκυλιά (και μάλιστα είναι τρομακτικό σαν σκέψη και μόνο) ούτε μας επιβάλλει καμία πολιτικο-οικονομική κατάσταση να τα φάμε για να επιβιώσουμε. Όχι ακόμα τουλάχιστον.
Ωστόσο, ο άνθρωπος έχει ανάγκη το κρέας, και φυσικά ακόμα και τα σκυλάκια μας έχουν ανάγκη το κρέας κι όχι αυτές τις σκατοτροφές που διατηρούνται για χρόνια μέσα σε μια αεροστεγή συσκευασία.
Εξηγήστε μου λοιπον όσοι δηλώνετε φιλόζωοι γιατί αντιπαραβάλλετε τη θανάτωση ενός ζώου προς βρώσιν με τη θανάτωση ενός κατοικιδίου;
Υποθέτω πως σας φαίνεται βάρβαρο να θανατώνεται οτιδήποτε έχει ψυχή και εκφράζει τον πόνο του με κραυγή. Οκ λοιπόν, αν τα φυτά μιλούσαν όταν τα ξεριζώνουμε κι αν το νερό ούρλιαζε κάθε φορά που το πίνουμε, δε θα έπρεπε να τρώμε/πίνουμε ούτε αυτά; Μήπως να μην αναπνέαμε και τον αέρα γιατί υπάρχουν κι εκεί διάφοροι ζώντες οργανισμοί; Άσε που σε κάθε ανάσα μας παίρνουμε οξυγόνο και βγάζουμε διοξείδιο του άνθρακα. Σαν δεν ντρεπόμαστε δηλαδή για το κακό που κάνουμε στη φύση..
Αστείο φαίνεται, το ξέρω. Όσο αστείο μου μοιάζει εμένα να μην καταναλώσω κρέας.
Κι αν ο θάνατος ενός οικόσιτου ζώου μοιάζει βάρβαρος τότε να σκοτώσουμε κι όλα τα σαρκοβόρα ζώα γιατί βασανίζουν τα άλλα ζωάκια μέχρι να τα φάνε.
Μην ακούσω όμως μετά τίποτα για υπερπληθυσμό των χορτοφάγων ζώων και για τη μείωση του πράσινου στη φύση.
Λέγεται τροφική αλυσίδα και καλό θα ήταν να μάθετε πώς λειτουργεί.
ps. Την επόμενη φορά που θα προσπαθήσει ένας χορτοφάγος να με πείσει με τόσο αποτρόπαιες εικόνες για τη γνώμη του, θα δεχθεί πυρά από κοψίδια και κοτομπουκιές.
Επειδή η εικόνα με σόκαρε, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Από την πολλή αρχή.
Το αρνάκι λοιπόν εξημερώθηκε πριν κάμποσες χιλιάδες χρόνια για να δίνει στον άνθρωπο την προβιά του για να ζεσταίνεται, το γάλα του και το κρέας του για να τρέφεται. Καμιά άλλη χρησιμότητα.
Το σκυλάκι επίσης εξημερώθηκε πριν μερικές χιλιάδες χρόνια για να βοηθάει τον άνθρωπο στις διάφορες εργασίες του, πχ. κυνήγι, φύλαξη των ζώων του και της δικής του οικογένειας, σύρσιμο κάρων, κτλ. Δεν εξημερώθηκε προς βρώσιν.
Παρένθεση. Κάποιοι λαοί αποφάσισαν πως τα σκυλάκια μπορούν να φαγωθούν. Δε μπορώ να κρίνω αυτή την απόφαση γιατί κι εμείς για τους Ινδούς είμαστε περίεργος λαός που τρώμε αγελάδες. Ο καθένας έχει τα έθιμα και τις παραδόσεις του.
Επίσης, κάποτε (λέγεται πως) οι προπάπποι μας και οι προγιαγιάδες μας έτρωγαν σκύλους και γάτες για να επιβιώσουν στην κατοχή. Κι αυτό το βρίσκω απολύτως λογικό.
Επί του θέματος όμως. Εμείς σαν λαός ούτε τρώμε σκυλιά (και μάλιστα είναι τρομακτικό σαν σκέψη και μόνο) ούτε μας επιβάλλει καμία πολιτικο-οικονομική κατάσταση να τα φάμε για να επιβιώσουμε. Όχι ακόμα τουλάχιστον.
Ωστόσο, ο άνθρωπος έχει ανάγκη το κρέας, και φυσικά ακόμα και τα σκυλάκια μας έχουν ανάγκη το κρέας κι όχι αυτές τις σκατοτροφές που διατηρούνται για χρόνια μέσα σε μια αεροστεγή συσκευασία.
Εξηγήστε μου λοιπον όσοι δηλώνετε φιλόζωοι γιατί αντιπαραβάλλετε τη θανάτωση ενός ζώου προς βρώσιν με τη θανάτωση ενός κατοικιδίου;
Υποθέτω πως σας φαίνεται βάρβαρο να θανατώνεται οτιδήποτε έχει ψυχή και εκφράζει τον πόνο του με κραυγή. Οκ λοιπόν, αν τα φυτά μιλούσαν όταν τα ξεριζώνουμε κι αν το νερό ούρλιαζε κάθε φορά που το πίνουμε, δε θα έπρεπε να τρώμε/πίνουμε ούτε αυτά; Μήπως να μην αναπνέαμε και τον αέρα γιατί υπάρχουν κι εκεί διάφοροι ζώντες οργανισμοί; Άσε που σε κάθε ανάσα μας παίρνουμε οξυγόνο και βγάζουμε διοξείδιο του άνθρακα. Σαν δεν ντρεπόμαστε δηλαδή για το κακό που κάνουμε στη φύση..
Αστείο φαίνεται, το ξέρω. Όσο αστείο μου μοιάζει εμένα να μην καταναλώσω κρέας.
Κι αν ο θάνατος ενός οικόσιτου ζώου μοιάζει βάρβαρος τότε να σκοτώσουμε κι όλα τα σαρκοβόρα ζώα γιατί βασανίζουν τα άλλα ζωάκια μέχρι να τα φάνε.
Μην ακούσω όμως μετά τίποτα για υπερπληθυσμό των χορτοφάγων ζώων και για τη μείωση του πράσινου στη φύση.
Λέγεται τροφική αλυσίδα και καλό θα ήταν να μάθετε πώς λειτουργεί.
ps. Την επόμενη φορά που θα προσπαθήσει ένας χορτοφάγος να με πείσει με τόσο αποτρόπαιες εικόνες για τη γνώμη του, θα δεχθεί πυρά από κοψίδια και κοτομπουκιές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου